علاء الدوله سمنانى

30

مصنفات فارسى ( فارسى )

و آنچه غير از اركان و ابعاض است آن را هيئات گويند . و ابعاض و هيئات همه سنت است ليكن به ترك ابعاض سجدهء سهو بايد كرد و به ترك هيئات سجدهء سهو نبايد كردن . و اگر عمدا ترك ابعاض كند سجدهء سهو واجب نشود . 66 - اما چگونگى نيت آن است كه بگويد : نويت ان اودى فريضة صلاة هذا الصبح ركعتين متوجها الى جهة الكعبة لله تعالى . اگر امام باشد ، بگويد : اماما . و اگر مأموم باشد ، بگويد : مأموما . 67 - و نيت بايد كه با تكبير پيوسته باشد كه اگر ميان نيت و تكبير خاطرى غير از حق درآيد چنان كه از نماز غافل گردد نماز درست نباشد . اما بايد كه در نيت خود را از وسوسه نگاه دارد . و باقى نمازها را همچنين نيت كند ليكن نماز پيشين را ظهر گويد و نماز ديگر را عصر گويد ، و نماز شام را مغرب و نماز خفتن را ، عشا و نماز فوت شده را نيت قضا بايد كرد . و سنن رواتب را بتعين نيت بايد كرد كه سنت نماز صبح با ظهر با عصر با مغرب با عشا مىگزارم . و هر تطوعى را كه گزارد كه آن را سببى نباشد مطلق نيت نماز كفايت بود . و در متابعت امام البته نيت بايد كرد كه به جماعت مىگزارم يا اقتدا به امام مىكنم و اگر نه نماز درست نبود به نزديك بعضى . اما اگر امام باشد و نيت امامت نكند نماز او درست باشد و ليكن ثواب جماعت نيابد . و ديگران چون نيت اقتدا كرده باشند ثواب جماعت يابند . 68 - و كيفيت تكبير آن است كه بگويد كه الله اكبر . با شد و مد . چنان كه در اكبر الف متلفظ شود . و الله اكبر هم روا باشد . و مأموم را آغاز تكبير كردن تا امام از تكبير فارغ نشود ، نشايد . به نزديك اهل تقوى و سنت آن است كه چون تكبير خواهد گفتن ، هر دو دست برآرد چندان كه كف دستها در مقابل سر دوش باشد . و بايد دستها برهنه باشد و انگشتان گشاده ، چون تكبير گفت ، دستها فرودارد و گردن دست چپ به دست راست بگيرد و در زير سينه بر هم نهد . 69 - و حد قيام آن است كه راست بايستد بىآنكه بر جايى تكيه كند كه اگر بىعذرى تكيه كند يا منحنى نماز گزارد ، نماز درست نباشد .